Wij vernemen dat de Europese Commissie een verlaging van de kostprijs heeft gepland voor het registreren van een Europees Merk.
Het vastleggen van een Europees merk wordt vanaf mei 2009 goedkoper.
Onze richtprijs zal van 3000 € naar 1800 € gebracht worden.
De rechtsverhoudingen tussen kunstenaar en een galerijhouder zijn niet evident.
Vandaar dat het best aangewezen is een contract af te sluiten.
Het contract biedt een antwoord op verschillende vragen:
1. Welke afspraken worden gemaakt tussen kunstenaar en galerijhouder?
2. Welke zijn de contractuele verhoudingen? Is de galerijhouder een lasthebber of een commissionair?
3. De afspraken hebben betrekking op de voorbereiding van de tentoonstelling zoals het leveren van het werk, het afsluiten van verzekeringen en zo verder.
4. Elke promotie wordt er gevoerd? Wie verkoopt? Wat wordt in licentie gegeven?
5. Welke kunstwerken worden tentoongesteld en op welke manier?
6. …
Voor verdere informatie kan mij mailen op stephan@doukhopelnikoff.com
The guardian (bron) meldt dat de procedure van Google tegen LVMH, houder van het merk Louis Vuitton, op zijn einde loopt.
Vier jaar geleden startte het luxe-merk Louis Vuitton een procedure tegen Google omdat het ‘keywords’ verkoopt aan de hoogste bieders.
Het luxe merk heeft hiermee problemen omdat via deze weg concurrerende producten en zelfs vervalste producten kunnen aangekocht worden.
Bedrijven die vervalste producten verkopen hebben door middel van Google een veel grotere marktbereik. De originele merken ondervinden hierdoor veel schade.
Google antwoordt daarop dat het geld verdient niet door de aard van het ‘keyword’ of sleutelwoord maar doordat er iemand op klikt. Het is de surfer die de beslissing neemt al dan niet te klikken.
Uiteraard is deze juridische strijd van groot belang voor Google omdat het op bieden voor ‘keywords’ reeds gebruikelijk is in de Verenigde Staten voor geruime tijd en dan geïntroduceerd werd in de UK en Ierland.
Het Europese hof van Justitie zal een beslissing moeten nemen of zoekmachines al dan niet verplicht zullen worden om beschermde merken ontoegankelijk te maken.
In juni 2008 beval een Franse rechtbank eBay aan LVMH een vergoeding te betalen omdat op de site van eBAY toegelaten werd dat er vervalste of namaakgoederen via de site te koop waren.
Stephan Doukhopelnikoff
Merken advocaat Intellectuele eigendom
Grote Internetpiraterij-vangst in Zweden.
De Zweedse politie heeft vorige maand een internetpiraat opgepakt.
Het betreft de grootste vangst ooit wat Internetpiraterij betreft.
De autoriteiten deelde mee dat zij computers in beslag hebben genomen die toebehoorden aan een man wonende te Stockholm en die ervan verdacht wordt het lokale copyright law geschonden te hebben.
De man werd opgepakt, weer vrijgelaten maar maakt het voorwerp uit van een onderzoek. Op de in beslag genomen servers bevond zich 65 terabyte digitale data.
Deze datum bestond uit vermoedelijk illegale copies van films, TV-series, computer programma's en muziek in totaal vergelijkbaar met 16.000 films.
Meer dan 800.000 mensen zouden bestanden hebben opgeladen. De onderzoekers denken dat ik de server van deze persoon deel uitmaakte van de Nordic FTP ring “Sunnydale” genoemd.
Bron
DELL, het pc bedrijf, heeft een aanvraag ingediend bij the US Patent and Trademark Office, om de doorhaling te bekomen van het merk ‘Netbook’ van het bedrijf PSION.
Psion is een Canadese bedrijf dat draagbare computers maakt er in het verleden een product verkocht heeft dat men Netbook noemde. Psion heeft het laatste jaar ingebrekestellingen verstuurd naar verscheidene bedrijven die het woord Netbook gebruikten. Dit is wat van je verwacht wordt als je eigenaar bent van het merk.
DELL neemt echter het standpunt dat Psion het merk niet meer gebruikt heeft voor de recente producten voor meer dan zes jaar. Dit blijkt inderdaad het geval te zijn en dat er veel andere bedrijven de term Netbook gebruiken. (Asus, HP, Acer, Lenovo, LG, Samsung, MSI)
Cliënten hebben mij gevraagd op mijn blog bijdragen te schrijven over de Vrederechter; wie is hij? welke zijn zijn taken?
De bijdrage zal verdeeld worden over verscheidene blogs.
De bevoegdheden van de vrederechter zijn opgesomd in artikel 590 en volgende van het Gerechtelijk Wetboek
De vrederechter is bevoegd voor vordering waarvan het bedrag lager is dan € 1860 met als belangrijkste uitzondering de geschillen tussen werknemers en werkgevers.
Ongeacht het bedrag is de vrederechter bevoegd voor:
1. geschillen in verband met huur of verhuur: de gewone huur, de woning huur, de handelshuur en de landpacht met voorkooprechten;
2. uitzetting wegens het betrekken van plaatsen zonder recht of titel: bewoningsproblemen tussen ex-samenwonenden, krakers;
3. geschillen over het gemeenschappelijk gebruik, genot, onderhoud, behoud of beheer van appartementsgebouwen;
4. geschillen in verband met erfdienstbaarheden zoals rechten van overgang;
5. burenruzies;
6. geschillen in verband met de herziening van onderhoudsgelden na echtscheiding;
7. bezitsvorderingen;
8. geschillen in verband met onteigeningen, ruilverkavelingen;
9. geschillen in verband met kleine nalatenschappen;
10. geschillen in verband met kredietovereenkomsten en naamloze overdracht;
11. aanduidingen van voorlopige bewindvoerders over personen die hun goederen niet kunnen beheren, alsook de opvolging ervan;
12. gedwongen opname ingesloten instellingen van geesteszieken en de regeling van hun verder verblijf;
13. verzoeken tot het bevelen van voorlopige maatregelen tussen echtgenoten of wettelijk samenwonenden en tot het bepalen van voorlopige onderhoudsuitkeringen voor echtscheiding;
14. voogdij en adoptie (familieraad voor minderjarigen wezen);
15. verzekeringen en inventarissen;
16. opstellen van akten van bekendheid;
De meeste bedrijven gebruiken algemene voorwaarden om tijd te winnen.
De algemene voorwaarden vormen een kader van voorwaarden onder dewelke de ondernemer handelt met zijn klant.
Het is de bedoeling dat de algemene voorwaarden van toepassing zijn op iedere transactie.
Probleem is dat deze algemene voorwaarden niet zomaar vanzelfsprekend van toepassing zijn. Stilzwijgende aanvaarding wordt enkel aanvaard tussen handelaars. Daarenboven moet er reeds een langdurige handelsrelatie bestaan. Als er geen langdurige handelsrelatie is zijn de algemene voorwaarden niet dringend en vatbaar voor protest.
Het is dus niet voldoende de algemene voorwaarden te vermelden op de achterzijde van de factuur.
Latere wijzigingen van de voorwaarden moeten zomaar niet aanvaard worden door een klant. Contractsvoorwaarden kunnen immers niet eenzijdig worden gewijzigd.
Het is dus best dat de algemene voorwaarden vermeld staan op de eerste plaats en vanaf het begin van de contractuele relatie met de klant. Ze worden best vermeldt reeds op de bestelbon of offerte. Dan eveneens op de leveringsbon en de factuur. Op deze documenten wordt uitdrukkelijk best vermeldt: "de klant verklaart kennisgenomen te hebben van de algemene voorwaarden van en deze te aanvaarden."
Bij particulieren zal men steeds voorzichtig moeten zijn omdat deze daadwerkelijk kennis moeten nemen van bepaalde bedingen. Indien dit niet het geval is, zal op basis van artikel 32,23 van de wet op de handelspraktijken en de voorlichting en de bescherming van de consument, dit beding nietig verklaard worden.
